ภาพนี้เป็นพี่ที่ทำงานบริษัท วินธร จำกัด ด้วยกัน ได้มีโอกาสรู้จักกันที่กัมพูชา เพราะเราเดินทางล่วงหน้าไปก่อนแล้วพี่เค้าก็ตามไป พี่คนนี้กับน้องได้ทุกอย่างเสมอ ไม่ค่อยคิดเล็กคิดน้อย แฟร์ๆ!!!!!!!!!! คนนี้ก็เป็นคนไม่ยอมคนเหมือนกัน ถ้าไม่ใช่หรือมันน่าจะมีอะไรสักอย่างนะ ต้องรู้ให้ได้ทันทีเลย ไม่ยอมค้างคาใจ เป็นผู้หญิงเก่ง และแกร่งด้วย แต่ก่อนพี่เค้าเคยทำงานอยู่ที่กัมพูชามาก่อนแล้ว 2 ปี (ไม่แน่ใจ 2 หรือ 3 ถ้าผิดก็ขอโทษล่ะกันนะ) เค้าไปคนเดียวโดยไม่มีคนรู้จักเลย อาศัยหาคบเอาข้างหน้า และอีกอย่างพี่เค้าเองก็เก่งภาษา ก็เลยหางานทำได้สบาย ไม่น่ามีปัญหากับการเดินทางไปต่างประเทศ และอีกอย่างนะพี่เค้าก็เป็นลูกสาวคนเดียวด้วยนะ คิดดูซิพี่เค้าทำงานอยู่ที่กัมพูชา พ่อแม่อยู่กรุงเทพฯ นานๆ จะได้กลับบ้านที น่าสงสารเนอะ ("~") อย่างว่าแหล่ะงานมีให้ทำก็ดีกว่าไม่มีให้ทำ แต่แค่พี่เค้าทำที่นอกเขตเมืองไทยก็เลยเป็นแบบนี้แหล่ะ
เพื่อนสาวที่ทำงานด้วยกันที่บริษัท วินิธร จำกัด (รับเหมาก่อสร้าง,ทำเสาโทรคมนาคม,ไฟฟ้า,อาคาร,ที่พัก ฯลฯ) สนิทที่สุดก็น่าจะว่าได้ที่บริษัทนี้ ซึ่งก็ไม่เคยรู้จักมาก่อนนะ แต่มาสนิทกันที่นี่จนพนักงานเก่าที่วินิธรเค้าถามว่าเป็นเพื่อนกันมาก่อนหรือเปล่า เห็นแล้วเหมือนรู้จักกันมานานแหล่ะ แต่ที่น่าจะสนิทกันเร็วก็น่าจะเป็นนิสัยแหล่ะ ไม่ชอบประจบใคร ถูกก็ว่าไปตามถูก ผิดก็ว่าไปตามผิด ไม่ชอบอะไรที่เวอร์หรือหริดหรู ธรรมดาไม่ได้นำสมัยเท่าไหร่ แต่ที่จะแตกต่างกันก็น่าจะเป็นเรื่องอารมณ์ เพราะเพื่อนคนนี้ถ้าเราไม่ผิดนะ ถึงไหนถึงกันไม่ยอมเลยล่ะ ส่วนเราไม่ชอบมีปัญหาถ้าอันไหนพออะรุ่มอะร่วยได้ก็ปล่อยไป ไม่อยากให้รกสมอง ไม่ชอบมีเรื่องกับใคร ถ้าไม่ถึงที่สุดแล้วก็จะไม่ได้เห็นอาการวีนออกมาเลยล่ะ
รูปนี้เป็นแก็งค์ที่ทำงานกันที่กัมพูชา มีผู้หญิงไปกัน 2 คน และต่อมาก็มีพี่ผู้หญิงมาเพิ่มอีกคน รูปนี้เป็นภาพที่ไปสังสรรค์กันที่สถานที่พักผ่อนตอนดึกกัน (ผับ) ทำงานมาทั้งวันเครียดนักก็ไปผ่อนคลายกันซะบ้าง รูปที่เห็นฝั่งซ้ายไม่ใช่คนไทยนะ แต่เป็นคนกัมพูชา พูดภาษาไทยได้คล่องเลยล่ะ แต่ก็ไม่เข้าใจเรื่องความหมายถ่องแท้มากนัก ภาพโดยรวมแล้วก็ใช้ได้ทีเดียว น้องเค้าก็น่ารักดี อัธยาศัยดี ไม่มีปัญหากัน ทำงานได้สบาย อีกคนที่อยู่ตรงกลางเป็นคนไทยด้วยกันแหล่ะที่ไปทำงานด้วยกัน คนนี้ชีแรงมาก ไม่กลัวอะไรเลย ถึงไหนถึงกัน อันไหนมีปัญหาอันปัญหามาเคลียร์กันตรงนั้นเลย แต่การพูดคุยกับผู้รับเหมาที่กัมพูชา ก็ถือว่าชีทำได้ดีนะ ทำให้เค้ายอมลดระดับเรื่องอารมณ์ลงมาอีกระดับหนึ่งกับทางบริษัทฯ ได้เยอะทีเดียว ฟังแล้วไม่อยากมีปัญหากันมีแต่อยากได้เป็นมิตรกันใช้คำพูดกับคนที่ฟังแล้วสบายใจ สนุก เฮฮ่า ตลกไปเลยก็มี (ต๊อง อิอิ!!!)
ภาพนี้เป็นภาพที่ไปเที่ยวน้ำตกที่จังหวัดกาญจนบุรีเหมือนกัน เป็นน้ำตกชั้นที่ 2 จำชื่อเรียกไม่ได้จำได้แต่ชั้นที่ชึ้นไป สรุปขึ้นไป 5 ชั้นไม่ครบ 7 ฃั้น เหนื่อยก่อน เพราะทางชันยิ่งขึ้นสูงมากก็ยิ่งชันมาก บวกกับต้องเดินขึ้นเขาก็เลยทำให้เหนื่อยเร็ว สิ้นสุดกันที่ชั้น 5 แต่ตอนลงมานี่ซิ ง่ายมากแทบจะวิ่งได้เลย ต้องจำราว กิ่งไม้ข้างทางขาลงตลอดเลย เพราะทางชั้น 
สามพี่น้องพากันไปเที่ยวพัทยากัน ไปกันหลายคนเลยทีเดียวนับกันแล้วน่าจะได้ประมาณ 20 คนได้ แต่ที่เอาลงแค่นี้เพราะเราต้องการให้เห็นแค่สามพี่น้องเท่านั้นเอง (อิอิ) น้องชายตอนนี้อายุน่าจะ 22 ได้ยังไม่โตเท่าไหร่เลยยังดูเหมือนเด็กอยู่เลย น้องสาวก็รุ่นน้องเราปีเดียวดูแล้วเหมือนเพื่อนกันมากกว่า พากันมาตั้งแต่เช้าเลยนะแต่มานั่งกินกันซะส่วนมาก เพราะทำกับข้าวมากินกันเองมีตั้งหลายอย่างแหล่ะ เช่น ขามกินน้ำยากะทิไก่ หมู-ไก่-กุ้งทอด ปลาเผา ต้มยำรวมมิตร เครื่องดื่มทุกชนิดรวมไปถึงแอลกอฮอล์ และที่ขาดไม่ได้น่าจะเป็นอาหารบ้านเรานี่เอง ส้มตำปูปลาร้า (หย่อยๆๆๆๆ) สนุกกันมากเลยไม่ต้องซื้ออะไรเค้าเลย เช่าแค่เต้นกลางร่มกันแดดเท่านั้นเอง เค้าคงจะเคืองมากเหมือนกัน แล้วไงก็เรางกไง 555555
สุดท้ายมาเล่นน้ำกันตอนไหนรู้เปล่า โน่นเกือบห้าโมงเลยจะเย็นอยู่แล้ว ไม่ใช่อะไรนะ (กลัวดำ อิอิ!!) แบบว่าตัวเองก็ไม่ค่อยขาวอยู่แล้วยังไม่อยากเพิ่มความดำไปอีก ยิ่งหาคนสนใจยากอยู่เดี๋ยวจะหาไม่ได้เลย เซ็งเลย
กลับบ้านกรุงเทพอีกทีก็โน่นเลยสามทุ่มได้เลยนะ(ออกจากพัทยา) หาอะไรกินกันตอนเย็นที่โน่นก็เลยพากันกลับซะดึกเลย มาถึงกรุงเทพฯ ก็โน่นเลยเวลา เกือบเที่ยงคืนทั้งสนุกทั้งเหนื่อยนั่งรถ เมื่อหัวถึงหมอนหลับเป็นตายเลย ZzzzzzZ
